ప్రశ్నించే ధోరణితో, అయితే ఏ ఒక్క పార్టీకి అనుకూలంగానో, వ్యతిరేకంగానో కాకుండా ప్రజాస్వామ్యం–శాసనసభ గౌరవం–ప్రజాధనం–ప్రజా సమస్యలు కేంద్రంగా ….ప్రతి ఒక్కరూ చర్చించాల్సిన సమయమిది….
👁 7 Views
ఆలోచంచండి!
శాసనసభలో ఇదేం తీరు?!
ప్రజా సమస్యలు పక్కన… వ్యక్తిగత దూషణలే ప్రధానమా?
ప్రజల కోసం ఎన్నుకున్న సభలో… ప్రజల గొంతుకే చోటేది?
తెలంగాణ శాసనసభ వ్యవహారాలను పరిశీలిస్తే ఒక ప్రశ్న సహజంగానే ఉత్పన్నమవుతోంది—ప్రజలు తమ సమస్యల పరిష్కారం కోసం ప్రజాప్రతినిధులను ఎన్నుకున్నారా? లేక పరస్పరం ఆరోపణలు, వ్యక్తిగత విమర్శలు చేసుకోవడానికా?
చట్టసభ అనేది రాజకీయ కక్షలు తీర్చుకునే వేదిక కాదు. ప్రజల ఆశలు, ఆకాంక్షలు, ఆవేదనలు ప్రతిధ్వనించాల్సిన పవిత్ర ప్రజాస్వామ్య వేదిక.
కానీ సభా కార్యకలాపాల్లో వ్యక్తిగత విమర్శలు, ఆరోపణలు, ప్రత్యారోపణలు ముందుకు వచ్చి, అసలు ప్రజా సమస్యలు వెనుకబడితే అది ప్రజాస్వామ్యానికి శుభసూచకం కాదు.
1. ఒకే అంశంపై రోజుల తరబడి… ప్రజా సమస్యల సంగతేంటి?
ఒక అంశంపై చర్చ జరగడం తప్పు కాదు. ప్రభుత్వాన్ని ప్రశ్నించడం ప్రతిపక్ష హక్కు. ప్రతిపక్ష విమర్శలకు సమాధానం ఇవ్వడం ప్రభుత్వ బాధ్యత.
కానీ ఒకే అంశం చుట్టూ సభా సమయం రోజుల తరబడి తిరుగుతూ ఉంటే, విద్య, వైద్యం, రైతులు, నిరుద్యోగం, పేదల సంక్షేమం, మౌలిక వసతులు, స్థానిక సమస్యలు వంటి అనేక ప్రజా అంశాలకు సమయం ఎప్పుడు దొరుకుతుంది?
సభలో ఎవరి గొంతు బలంగా వినిపించిందన్నది కాదు… ప్రజల గొంతు ఎంత బలంగా వినిపించిందన్నదే అసలు ప్రశ్న.
2. వ్యక్తిగత దూషణలు… రాజకీయ సంస్కృతికి అవమానం
రాజకీయ భేదాభిప్రాయాలు ప్రజాస్వామ్యంలో సహజం. కానీ వ్యక్తిగత దూషణలు, పరస్పర అవమానాలు, కుటుంబాలను లేదా వ్యక్తిగత జీవితాలను రాజకీయ చర్చలోకి లాగడం ప్రజాస్వామ్య హుందాతనాన్ని దెబ్బతీస్తుంది.
ప్రజా సమస్యపై పోరాడండి… వ్యక్తిపై కాదు.
ప్రజలు ఎన్నుకున్న ప్రతినిధులు తమ మాటలతోనే రాజకీయ సంస్కృతికి ప్రమాణాలు నిర్దేశిస్తారు. సభలో పలికిన మాట బయట సమాజానికి ఒక సందేశంగా వెళుతుంది.
అందుకే మాటకు హద్దు, విమర్శకు విలువ, చర్చకు లక్ష్యం ఉండాలి.
3. సామాజిక న్యాయం… రాజకీయ ఆయుధం కాకూడదు
దళితులు, గిరిజనులు, బీసీలు, మైనారిటీలు, మహిళలు, రైతులు, కార్మికులు, పేదలు—సమాజంలోని ప్రతి వర్గానికీ న్యాయం జరగాలి.
సామాజిక న్యాయం ఎవరి సొత్తూ కాదు. అది రాజ్యాంగం ఇచ్చిన హక్కు.
ఒక వర్గం సమస్యను ప్రస్తావించడం తప్పు కాదు. కానీ ఆ సమస్యను రాజకీయ ఆధిపత్యం కోసం ఉపయోగించడం, సమాజాన్ని వర్గాలుగా విడదీసేలా చర్చను మలచడం మాత్రం ప్రమాదకరం.
ప్రభుత్వం ఏదైనా కావచ్చు… పార్టీ ఏదైనా కావచ్చు… ప్రజలందరూ సమానమే అన్న రాజ్యాంగ స్ఫూర్తి మాత్రం మారకూడదు.
4. ప్రజాధనం వృథా అయితే బాధ్యత ఎవరిది?
శాసనసభ సమావేశాలు ప్రజాధనంతోనే నిర్వహించబడతాయి.
ప్రజలు చెల్లించే పన్నుల నుంచి వచ్చే నిధులతో సభ నడుస్తుంది. ప్రజల సమయం, ప్రజల ధనం, ప్రజల కోసం ఉపయోగపడాల్సిన వేదిక—ఇవన్నీ రాజకీయ వాగ్వాదాలకే పరిమితమైతే దాని బాధ్యత ఎవరిది?
సభా సమయం వృథా కావడం అంటే ప్రజల సమయం వృథా కావడం.
ప్రజాధనం వృథా కావడం అంటే ప్రజల డబ్బు వృథా కావడం.
ఈ విషయాన్ని అధికార పక్షం, ప్రతిపక్షం రెండూ గుర్తుంచుకోవాలి.
5. చట్టసభ గౌరవం కాపాడాల్సింది ఎవరు?
శాసనసభలో సభ్యులు, మంత్రులు మాట్లాడే ప్రతి మాట ప్రజలకు ఒక ప్రమాణంగా నిలుస్తుంది.
సభలో గందరగోళం, నినాదాలు, వ్యక్తిగత విమర్శలు, పరస్పర ఆరోపణలు సాధారణ దృశ్యాలుగా మారితే కొత్త తరానికి మనం ఎలాంటి ప్రజాస్వామ్య సంస్కృతిని చూపిస్తున్నాం?
చట్టసభ గౌరవాన్ని కాపాడాల్సిన బాధ్యత సభలో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరిదీ.
అధికార పక్షం తన అధికారాన్ని గుర్తుంచుకోవాలి.
ప్రతిపక్షం తన బాధ్యతను గుర్తుంచుకోవాలి.
ఇద్దరూ ప్రజల తీర్పును గుర్తుంచుకోవాలి.
6. పోలీసుల పాత్రపైనా ప్రజల్లో ప్రశ్నలు
ప్రజాస్వామ్యంలో ప్రజలకు నిరసన తెలిపే హక్కు ఉంది. అదే సమయంలో శాంతిభద్రతలను కాపాడటం పోలీసుల బాధ్యత.
అయితే రాజకీయ కార్యక్రమాలు, నిరసనలు, ప్రజా ఉద్యమాల సమయంలో పోలీసుల వ్యవహారశైలిపై ప్రజల్లో సందేహాలు తలెత్తే పరిస్థితి రాకూడదు.
చట్టం అందరికీ సమానంగా వర్తించాలి.
పౌర హక్కులకు గౌరవం ఉండాలి.
శాంతిభద్రతలు కూడా కాపాడాలి.
ఈ సమతుల్యతే ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థ బలానికి నిదర్శనం.
చివరికి ప్రజల ప్రశ్న ఒక్కటే…
“మేము మిమ్మల్ని ఎందుకు ఎన్నుకున్నాం?”
ప్రజలు ఓటు వేసింది అధికారాన్ని ఆస్వాదించడానికి కాదు—తమ సమస్యలను పరిష్కరించడానికి.
ప్రజలు ఓటు వేసింది వ్యక్తిగత దూషణలు వినడానికి కాదు—తమ భవిష్యత్తుపై చర్చ వినడానికి.
ప్రజలు ఓటు వేసింది రాజకీయ పోరాటాలు చూడడానికి కాదు—అభివృద్ధి చూడడానికి.
అందుకే అధికార పక్షమైనా, ప్రతిపక్షమైనా ఒకసారి ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాల్సిన సమయం వచ్చింది.
సభలో ఎవరు గెలిచారు? ఎవరు ఓడిపోయారు? అన్నది కాదు…
ప్రజల సమస్యకు పరిష్కారం దొరికిందా?
ప్రజాధనం సద్వినియోగమైందా?
శాసనసభ గౌరవం నిలిచిందా?
ప్రజాస్వామ్య విలువలు బలపడ్డాయా?
ఇవే అసలు కొలమానాలు.
లేకపోతే రేపు ప్రజలే ప్రశ్నిస్తారు—
ప్రశ్నించే ధోరణితో, అయితే ఏ ఒక్క పార్టీకి అనుకూలంగానో, వ్యతిరేకంగానో కాకుండా ప్రజాస్వామ్యం–శాసనసభ గౌరవం–ప్రజాధనం–ప్రజా సమస్యలు కేంద్రంగా ….ప్రతి ఒక్కరూ చర్చించాల్సిన సమయమిది….
ఆలోచంచండి!
శాసనసభలో ఇదేం తీరు?!
ప్రజా సమస్యలు పక్కన… వ్యక్తిగత దూషణలే ప్రధానమా?
ప్రజల కోసం ఎన్నుకున్న సభలో… ప్రజల గొంతుకే చోటేది?
తెలంగాణ శాసనసభ వ్యవహారాలను పరిశీలిస్తే ఒక ప్రశ్న సహజంగానే ఉత్పన్నమవుతోంది—ప్రజలు తమ సమస్యల పరిష్కారం కోసం ప్రజాప్రతినిధులను ఎన్నుకున్నారా? లేక పరస్పరం ఆరోపణలు, వ్యక్తిగత విమర్శలు చేసుకోవడానికా?
చట్టసభ అనేది రాజకీయ కక్షలు తీర్చుకునే వేదిక కాదు. ప్రజల ఆశలు, ఆకాంక్షలు, ఆవేదనలు ప్రతిధ్వనించాల్సిన పవిత్ర ప్రజాస్వామ్య వేదిక.
కానీ సభా కార్యకలాపాల్లో వ్యక్తిగత విమర్శలు, ఆరోపణలు, ప్రత్యారోపణలు ముందుకు వచ్చి, అసలు ప్రజా సమస్యలు వెనుకబడితే అది ప్రజాస్వామ్యానికి శుభసూచకం కాదు.
1. ఒకే అంశంపై రోజుల తరబడి… ప్రజా సమస్యల సంగతేంటి?
ఒక అంశంపై చర్చ జరగడం తప్పు కాదు. ప్రభుత్వాన్ని ప్రశ్నించడం ప్రతిపక్ష హక్కు. ప్రతిపక్ష విమర్శలకు సమాధానం ఇవ్వడం ప్రభుత్వ బాధ్యత.
కానీ ఒకే అంశం చుట్టూ సభా సమయం రోజుల తరబడి తిరుగుతూ ఉంటే, విద్య, వైద్యం, రైతులు, నిరుద్యోగం, పేదల సంక్షేమం, మౌలిక వసతులు, స్థానిక సమస్యలు వంటి అనేక ప్రజా అంశాలకు సమయం ఎప్పుడు దొరుకుతుంది?
సభలో ఎవరి గొంతు బలంగా వినిపించిందన్నది కాదు… ప్రజల గొంతు ఎంత బలంగా వినిపించిందన్నదే అసలు ప్రశ్న.
2. వ్యక్తిగత దూషణలు… రాజకీయ సంస్కృతికి అవమానం
రాజకీయ భేదాభిప్రాయాలు ప్రజాస్వామ్యంలో సహజం. కానీ వ్యక్తిగత దూషణలు, పరస్పర అవమానాలు, కుటుంబాలను లేదా వ్యక్తిగత జీవితాలను రాజకీయ చర్చలోకి లాగడం ప్రజాస్వామ్య హుందాతనాన్ని దెబ్బతీస్తుంది.
ప్రజా సమస్యపై పోరాడండి… వ్యక్తిపై కాదు.
ప్రజలు ఎన్నుకున్న ప్రతినిధులు తమ మాటలతోనే రాజకీయ సంస్కృతికి ప్రమాణాలు నిర్దేశిస్తారు. సభలో పలికిన మాట బయట సమాజానికి ఒక సందేశంగా వెళుతుంది.
అందుకే మాటకు హద్దు, విమర్శకు విలువ, చర్చకు లక్ష్యం ఉండాలి.
3. సామాజిక న్యాయం… రాజకీయ ఆయుధం కాకూడదు
దళితులు, గిరిజనులు, బీసీలు, మైనారిటీలు, మహిళలు, రైతులు, కార్మికులు, పేదలు—సమాజంలోని ప్రతి వర్గానికీ న్యాయం జరగాలి.
సామాజిక న్యాయం ఎవరి సొత్తూ కాదు. అది రాజ్యాంగం ఇచ్చిన హక్కు.
ఒక వర్గం సమస్యను ప్రస్తావించడం తప్పు కాదు. కానీ ఆ సమస్యను రాజకీయ ఆధిపత్యం కోసం ఉపయోగించడం, సమాజాన్ని వర్గాలుగా విడదీసేలా చర్చను మలచడం మాత్రం ప్రమాదకరం.
ప్రభుత్వం ఏదైనా కావచ్చు… పార్టీ ఏదైనా కావచ్చు… ప్రజలందరూ సమానమే అన్న రాజ్యాంగ స్ఫూర్తి మాత్రం మారకూడదు.
4. ప్రజాధనం వృథా అయితే బాధ్యత ఎవరిది?
శాసనసభ సమావేశాలు ప్రజాధనంతోనే నిర్వహించబడతాయి.
ప్రజలు చెల్లించే పన్నుల నుంచి వచ్చే నిధులతో సభ నడుస్తుంది. ప్రజల సమయం, ప్రజల ధనం, ప్రజల కోసం ఉపయోగపడాల్సిన వేదిక—ఇవన్నీ రాజకీయ వాగ్వాదాలకే పరిమితమైతే దాని బాధ్యత ఎవరిది?
సభా సమయం వృథా కావడం అంటే ప్రజల సమయం వృథా కావడం.
ప్రజాధనం వృథా కావడం అంటే ప్రజల డబ్బు వృథా కావడం.
ఈ విషయాన్ని అధికార పక్షం, ప్రతిపక్షం రెండూ గుర్తుంచుకోవాలి.
5. చట్టసభ గౌరవం కాపాడాల్సింది ఎవరు?
శాసనసభలో సభ్యులు, మంత్రులు మాట్లాడే ప్రతి మాట ప్రజలకు ఒక ప్రమాణంగా నిలుస్తుంది.
సభలో గందరగోళం, నినాదాలు, వ్యక్తిగత విమర్శలు, పరస్పర ఆరోపణలు సాధారణ దృశ్యాలుగా మారితే కొత్త తరానికి మనం ఎలాంటి ప్రజాస్వామ్య సంస్కృతిని చూపిస్తున్నాం?
చట్టసభ గౌరవాన్ని కాపాడాల్సిన బాధ్యత సభలో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరిదీ.
అధికార పక్షం తన అధికారాన్ని గుర్తుంచుకోవాలి.
ప్రతిపక్షం తన బాధ్యతను గుర్తుంచుకోవాలి.
ఇద్దరూ ప్రజల తీర్పును గుర్తుంచుకోవాలి.
6. పోలీసుల పాత్రపైనా ప్రజల్లో ప్రశ్నలు
ప్రజాస్వామ్యంలో ప్రజలకు నిరసన తెలిపే హక్కు ఉంది. అదే సమయంలో శాంతిభద్రతలను కాపాడటం పోలీసుల బాధ్యత.
అయితే రాజకీయ కార్యక్రమాలు, నిరసనలు, ప్రజా ఉద్యమాల సమయంలో పోలీసుల వ్యవహారశైలిపై ప్రజల్లో సందేహాలు తలెత్తే పరిస్థితి రాకూడదు.
చట్టం అందరికీ సమానంగా వర్తించాలి.
పౌర హక్కులకు గౌరవం ఉండాలి.
శాంతిభద్రతలు కూడా కాపాడాలి.
ఈ సమతుల్యతే ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థ బలానికి నిదర్శనం.
చివరికి ప్రజల ప్రశ్న ఒక్కటే…
“మేము మిమ్మల్ని ఎందుకు ఎన్నుకున్నాం?”
ప్రజలు ఓటు వేసింది అధికారాన్ని ఆస్వాదించడానికి కాదు—తమ సమస్యలను పరిష్కరించడానికి.
ప్రజలు ఓటు వేసింది వ్యక్తిగత దూషణలు వినడానికి కాదు—తమ భవిష్యత్తుపై చర్చ వినడానికి.
ప్రజలు ఓటు వేసింది రాజకీయ పోరాటాలు చూడడానికి కాదు—అభివృద్ధి చూడడానికి.
అందుకే అధికార పక్షమైనా, ప్రతిపక్షమైనా ఒకసారి ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాల్సిన సమయం వచ్చింది.
సభలో ఎవరు గెలిచారు? ఎవరు ఓడిపోయారు? అన్నది కాదు…
ప్రజల సమస్యకు పరిష్కారం దొరికిందా?
ప్రజాధనం సద్వినియోగమైందా?
శాసనసభ గౌరవం నిలిచిందా?
ప్రజాస్వామ్య విలువలు బలపడ్డాయా?
ఇవే అసలు కొలమానాలు.
లేకపోతే రేపు ప్రజలే ప్రశ్నిస్తారు—
“చట్టసభలకు వీళ్లనే ఎన్నుకున్నామా?”
ఇది కేవలం ఒక విమర్శ కాదు.
ప్రజాస్వామ్యంపై ప్రజల్లో పెరుగుతున్న ఆవేదనకు ప్రతిబింబం.
రాజకీయ నాయకులు ఆలోచించాలి.
ప్రజాప్రతినిధులు ఆలోచించాలి.
పాలకులు ఆలోచించాలి.
ప్రతిపక్షాలు ఆలోచించాలి.
ఎందుకంటే…
ప్రజాస్వామ్యం ప్రసంగాలతో బతకదు.
ప్రజల నమ్మకంతోనే బతుకుతుంది.
Sircilla Srinivas is a Senior Journalist with 35+ years of experience in Professional Journalism from United Karimnagar and Jagityal Dist, Telangana. Awardee of TS Govt Haritha Haram 2017 State cash Award. Participating in social activities such as Assistant Governor of Rotary Club Dist.3150, Dist committee member of Indian Red Cross society.
